บทที่ 4 ตอนที่ 4 รอยตีตราในคฤหาสน์

ตอนที่ 4 รอยตีตราในคฤหาสน์

สายลมยามค่ำคืนพัดพาเอากลิ่นไอชื้นของแม่น้ำเจ้าพระยาเข้ามาทางระเบียงกว้างของเพนท์เฮาส์หรู เสียงหัวใจของม่านมุกยังคงเต้นระทึกกระสับกระส่ายอยู่ภายในอก

หลังจากจุมพิตอันลุ่มลึกและแสนนุ่มนวลของเลโอผ่านพ้นไป ชายหนุ่มไม่ได้กดดันหรือรบกวนเธอต่อในทันที เขาเพียงแต่วาดแขนโอบเอวบางของเธอพาเดินไปยังโต๊ะอาหารเพื่อรับประทานอาหารเย็นร่วมกันอย่างสงบ

ทว่าความเงียบสงบนั้นเป็นเพียงความผ่อนคลายชั่วคราว ก่อนที่พายุลูกใหม่จะเริ่มก่อตัวขึ้น

หลังจากมื้ออาหารสิ้นสุดลง เลโอนั่งจิบไวน์รสเลิศอยู่ที่มุมห้องทำงานส่วนตัว สายตาคมกริบของเขาทอดมองไปยังม่านมุกที่กำลังเก็บรวบรวมแก้วกาแฟและจานชามด้วยท่วงท่าแคล่วคล่อง แม้เธอจะอยู่ในชุดลำลองเรียบง่าย แต่ทรวดทรงอรชรและแผ่นหลังเนียนระหงกลับดึงดูดสายตาของมาเฟียหนุ่มอย่างไม่อาจถอนตัวได้

“ม่านมุก” เสียงทุ้มทรงอำนาจเรียกชื่อเธอขึ้นมาเบาๆ

หญิงสาวชะงักมือเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาสบสายตากับเขา

“มีอะไรหรือเปล่าคะคุณเลโอ?”

“พรุ่งนี้เช้า ฉันจะพาเธอย้ายไปอยู่ที่คฤหาสน์วาเลนติโน่” เลโอวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะไม้สักด้วยน้ำหนักที่ทำให้เกิดเสียงดังแผ่วเบา “การอยู่ที่เพนท์เฮาส์มันสะดวกสบายก็จริง แต่ที่คฤหาสน์มีความปลอดภัยและระบบคุ้มกันที่แน่นหนากว่า”

ม่านมุกขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย

“คฤหาสน์งั้นเหรอคะ? แต่คุณภามบอกเมื่อเช้าว่าพวกเจ้าหนี้เดิมถูกกวาดล้างไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอคะ?”

“พวกกระจอกน่ะจัดการหมดแล้ว” นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของเลโอฉายแววเย็นเยียบขึ้นมาฉับพลัน “แต่ในโลกของฉัน มันยังมีพวกสายอื่นที่จ้องจะเล่นงานฉันอยู่เสมอ โดยเฉพาะ ‘แก๊งการ์เซีย’ คู่แข่งที่ไม่เคยละเว้นโอกาส และเมื่อพวกมันรู้ว่าเธอคือจุดเปลี่ยนสำคัญในสัญญาของฉัน พวกมันก็อาจจะเบนเป้าหมายมาที่เธอ”

คำว่า ‘จุดเปลี่ยนสำคัญ’ ทำให้หัวใจของม่านมุกกระตุกวูบ เธอรู้ดีว่าในสายตาของคนภายนอก

เธอคือจุดอ่อนและคือของเล่นชิ้นใหม่ของเลโอ หากศัตรูต้องการดักเล่นงานเลโอ การจับตัวเธอไปย่อมเป็นทางเลือกแรกที่พวกรอบทำร้ายจะนึกถึง

“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ” ม่านมุกตอบรับอย่างว่าง่าย เธอไม่ต้องการสร้างปัญหาหรือทำให้สถานการณ์ยุ่งยากขึ้น “ฉันจะเตรียมตัวค่ะ”

เลโอมองท่าทีสงบนิ่งและว่าง่ายของเธอด้วยความพึงพอใจ ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ รังสีแห่งความครอบครองและความเสน่หาที่แผ่ออกมาจากตัวเขายังคงทรงอิทธิพลจนม่านมุกต้องสูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมสติ

“ดีมาก เด็กดี” มือหนายกขึ้นสัมผัสแก้มนุ่มเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาเกลี่ยที่บ่ามน “คืนนี้เธอนอนพักผ่อนให้เต็มที่ เพราะพรุ่งนี้เธอต้องเริ่มเรียนรู้กฎระเบียบของตระกูลวาเลนติโน่”

“กฎระเบียบงั้นเหรอคะ?”

“ใช่... กฎข้อแรกคือ ห้ามขัดคำสั่งของฉัน กฎข้อที่สองคือ ห้ามออกห่างจากสายตาของบอดี้การ์ด และกฎข้อสุดท้าย...” เลโอเอียงใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดใบหูเล็ก ลมหายใจร้อนผ่าวทำเอาขนกายของหญิงสาวลุกซู่ “เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว ทั้งในนาม และในความจริง”

พูดยังไม่ทันขาดคำ มือแกร่งก็ตวัดรวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากหยักหนาทาบทับลงบนเรียวปากอิ่มทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว จูบครั้งนี้เร่าร้อนและเอาแต่ใจยิ่งกว่าเมื่อคราวเย็น ลิ้นหนาแทรกซึมเข้าไปตักตวงความหวานอย่างหิวกระหาย บีบบังคับให้ม่านมุกต้องตอบรับสัมผัสอันแสนลึกล้ำนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ม่านมุกรู้สึกเหมือนร่างกายสั่นสะท้าน มือเรียวยกขึ้นยันแผงอกกว้างไว้ตามสัญชาตญาณ แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องยึดเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นเพื่อประคองตัวเองไม่ให้ล้มลงไป รสสัมผัสอันดุดันแต่แฝงด้วยความงดงามและตราตรึงใจของเลโอกำลังหลอมละลายเกราะป้องกันในหัวใจของเธอทีละน้อย

เมื่อเลโอถอนริมฝีปากออกช้าๆ นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะดับลง ชายหนุ่มใช้นิ้วโป้งเช็ดริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อเล็กน้อยของเธออย่างเบามือ

“ไปนอนได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจไม่ปล่อยให้เธอพักในคืนนี้”

ม่านมุกรีบผยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นสีแดงฉาน เธอรีบก้าวถอยหลังแล้วเดินกลับเข้าห้องนอนใหญ่ไปทันที หัวใจดวงน้อยยังคงเต้นระทึกอย่างไม่เป็นจังหวะ

#เช้าวันรุ่งขึ้น

ขบวนรถสปอร์ตและรถเอสยูวีสีดำสนิททรงหรูหราจอดเรียงรายอยู่หน้าเพนท์เฮาส์ บอดี้การ์ดในชุดสูทดำนับสิบนายยืนคุ้มกันอย่างรัดกุม เลโอในชุดสูทสากลตัดสีเทาเข้มดูหล่อเหลาและทรงอำนาจ ม่านมุกเดินเคียงข้างเขาลงมาจากอาคาร โดยมีภามคอยอำนวยความสะดวกให้ตลอดทาง

รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวออกจากใจกลางเมือง มุ่งหน้าสู่เขตคฤหาสน์หรูหราริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนบุคคลอันกว้างขวาง สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่และกำแพงสูงใหญ่พร้อมระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุด

เมื่อรถเลี้ยวผ่านประตูเหล็กดัดขนาดใหญ่ เข้าสู่เขตพื้นที่คฤหาสน์ตระกูลวาเลนติโน่ ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของม่านมุกคือคฤหาสน์สไตล์สถาปัตยกรรมยุโรปผสมผสานความทันสมัย ความงดงามและยิ่งใหญ่ของสถานที่แห่งนี้ทำให้เธอต้องมองด้วยความทึ่ง

“ที่นี่คือบ้านของฉัน” เลโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ขณะที่รถจอดสนิทหน้าบันไดหินอ่อน “และนับจากนี้ ที่นี่จะเป็นกรงทองแห่งใหม่ของเธอ”

คนรับใช้และเหล่าบอดี้การ์ดยืนเรียงแถวต้อนรับอย่างเป็นระเบียบ เลโอลงจากรถและก้าวเดินนำม่านมุกเข้าไปด้านใน บรรยากาศภายในคฤหาสน์โอ่อ่า หรูหรา และเต็มไปด้วยมนตร์เสน่ห์อันน่าเกรงขาม

“พาคุณม่านมุกไปที่ห้องนอนใหญ่ชั้นสอง” เลโอสั่งการกับหญิงรับใช้คนสนิท “และจัดเตรียมชุดสำหรับงานเลี้ยงในคืนวันศุกร์นี้ด้วย”

ม่านมุกหันมามองเลโอด้วยความประหลาดใจ

“งานเลี้ยงเหรอคะ?”

เลโอยิ้มมุมปาก ยิ้มที่เต็มไปด้วยความลึกลับและไร้ความใจดี

“งานเลี้ยงต้อนรับพันธมิตรทางธุรกิจของตระกูลวาเลนติโน่ ฉันต้องการให้เธอออกงานในฐานะ ‘ผู้หญิงของเลโอ’ อย่างเป็นทางการ”

“แต่ว่า... ฉันต้องออกงานสังคมแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ?” ม่านมุกรู้สึกกังวล เธอไม่เคยชินกับการต้องกลายเป็นจุดสนใจในสังคมมาเฟียหรือนักธุรกิจระดับมหาเศรษฐี

“มันเป็นส่วนหนึ่งของสัญญา ม่านมุก” เลโอขยับเข้าไปใกล้ ย่อตัวลงกระซิบข้างหูเธอ “เธอต้องแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเธอคือคนที่ฉันเลือก และเพื่อให้พวกศัตรูรู้ว่า ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องของที่เป็นของฉัน”

คำพูดอันหนักแน่นและสายตาที่เต็มไปด้วยความปกป้องผสมผสานความครอบครองนั้น ทำให้ม่านมุกไม่อาจเอ่ยปากปฏิเสธได้เลย แม้ในใจจะรู้สึกถึงอันตรายและพายุคลื่นลมที่กำลังจะตามมาในอนาคต แต่สัมผัสอบอุ่นและสายตาของชายหนุ่มตรงหน้ากลับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างน่าประหลาด

ม่านมุกเดินตามหญิงรับใช้ขึ้นไปยังห้องนอนชั้นสอง ห้องนอนใหญ่กว้างขวาง มองเห็นวิวสวนสวยและแม่น้ำเจ้าพระยาได้อย่างชัดเจน ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้อย่างเพียบพร้อมและประณีต สมฐานะผู้หญิงของมาเฟียทรงอิทธิพล

หญิงสาวเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่ ทอดสายตามองออกไปเบื้องนอก ความรู้สึกสับสนในใจยังคงตีรวนขึ้นมา เธอรู้ดีว่าการก้าวเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้ คือการถล้ำลึกเข้าไปในโลกของเลโออย่างไม่มีวันถอยหลังกลับได้อีกแล้ว

บทก่อนหน้า
บทถัดไป