บทที่ 102 เริ่มใหม่กันได้ไหม?

(“พวกเราสองคน... พลาดไปแล้วจริงๆ ว่ะดิน”) พายุสารภาพความจริงในใจออกมา น้ำตาคลอ

(“พี่คงจะอิจฉาที่เห็นพี่เชนทร์มีความสุข ก็เลยทำเรื่องบ้าๆ แต่เอาความจริงนะ พี่รักนลินเหมือนกัน อยากได้เธอ อยากครอบครองเธอ”) เขาพ่นลมหายใจแรงๆ ออกมา

“ผมก็เหมือนกัน เราสองคนไม่ควรรักเธอ”

(“แต่เราปฏิเสธหัวใจตัวเองไม่ได้นี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ