บทที่ 113 ครั้งสุดท้าย...สั่งลา

นลินประท้วงด้วยการบดกัดริมฝีปากเขาจนได้รสเลือด เลือดสีสดซึมไหลผ่านมุมปากของคนทั้งคู่

ทว่าคเชนทร์กลับไม่ยอมถอย เขาแทรกเรียวลิ้นร้อนแรงเข้ามาตักตวงความหวานอย่างหิวกระหาย

สองมือหนารวบข้อมือบางทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะ กดตรึงไว้กับผนังอย่างแน่นหนา

"อื้อ... อ่อย" นลินครางประท้วงในลำคอ ร่างกายระบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ