บทที่ 131 สิ่งที่ฝันและวาดเอาไว้

พายุเงียบกริบไปชั่วครู่ ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัด แต่ก่อเกิดความตื่นเต้นในหัวใจอย่างคาดไม่ถึง

“นลินเลือกที่จะอยู่กับคุณค่ะ พายุ... คุณช่วยพาฉันหนีไปให้ไกลจากที่นี่ได้ไหมคะ พาฉันไปให้พ้นจากกรงขังอันน่าอึดอัดนี่เสียที... มีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นที่ช่วยฉันได้” นลินเน้นเสียงประโยคสำคัญ

น้ำคำที่อ้อนวอนเค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ