บทที่ 132 หมอดินผู้น่าสงสาร

แสงอรุณรุ่งของวันใหม่ทอสาดผ่านกระจกบานโตของวิลล่าหรู เสียงนกนกบรรเลงเพลงยามเช้าตัดกับความเงียบสงบภายในบ้านเดี่ยวสไตล์โมเดิร์นอันเป็นส่วนตัว

พายุตื่นขึ้นมาตั้งแต่ยามตรู่ด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขามองเรือนร่างระหงของนลินที่ยังคงหลับใหลอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยสายตาที่เปี่...