บทที่ 134 พี่นลินหายไปครับ

หมอดินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เดินตรงไปยังห้องนอนใหญ่ ประตูห้องเปิดกว้างไว้

แสงแดดสาดผ่านบานกระจกใสระยิบระยับลงบนเตียงกว้างว่างเปล่า ผ้าม่านทำไมเปิดเอาไว้ ทั้งที่นลินไม่ชอบ

แล้วยังผ้าห่มอีก มันถูกพับไว้เรียบร้อย

จู่ๆ เขาก็เอ๊ะใจ หมอดินรีบก้าวไปเปิดตู้เสื้อผ้าบิวต์อิน... ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ยังคงมีเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ