บทที่ 21 ก็คนมันอยากได้อะ

"หัวเสียอะไรครับ?" เสียงทุ้มรื่นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง

ทำให้นลินที่กำลังใช้มือกำหมัดทุบตู้จำหน่ายเครื่องดื่มอัตโนมัติ เพื่อให้กระป๋องนมที่ค้างอยู่ร่วงลงมาต้องชะงัก

เธอถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะหันหน้าไปมองต้นเสียง

แล้วส่งยิ้มจางๆ ที่ไปให้กับเขา

"ไม่เจอกันนานนะครับนลิน"

พายุก้าวเข้ามาด้วยท่าทีคุกคาม ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ