บทที่ 38 หัวใจที่ว่างเปล่า

นลินค่อยๆ ทรุดกายลงนั่งกอดเข่ากับพื้นห้องน้ำที่เริ่มเย็นชืด เสียงสะอื้นที่พยายามกักเก็บไว้ระเบิดออกมาอย่างไม่อาจกลั้น

มือบางลูบไล้ไปตามผิวเนื้อที่ขึ้นรอยแดงช้ำจากฝีมือของชายที่เป็นทั้งคนที่เธอรักที่สุด และคนที่ใจร้ายที่สุด

ความรู้สึกตื้นตันในรสสิเน่หาเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เหลือทิ้งไว้เพียงควา...