บทที่ 57 เริ่มที่เขานี่แหละ

พายุทำหน้าที่เป็นกัปตันขับเรือกาตามารันลำใหญ่ฝ่าคลื่นลมออกสู่ทะเลลึกอย่างนุ่มนวลและปลอดภัย

เมื่อถึงพิกัดที่เหมาะสม ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ ปล่อยให้เรือลอยลำนิ่งอยู่กลางผืนน้ำอันกว้างใหญ่ นลินก้าวออกไปยืนที่ท้ายเรือ มือเรียวบางประคองโกศอัฐิของแม่มารศรีและตลับแก้วของลูกน้อยเอาไว้แน่น

เธอนั่งลงและค่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ