บทที่ 58 ต้องแหลกลาญกันไปข้าง

ตลอดมื้ออาหาร นลินลอบสังเกตพายุผ่านแววตาของเธอเอง เธอคิดว่าเขาคงเท่าไม่ออกว่าตนเองรู้สึกเช่นไร

ภายใต้ท่าทีนิ่งสงบแฝงความโศกเศร้าที่แสดงออกไป นลินซ่อนความเยือกเย็นเอาไว้ลึกสุดหยั่ง

เธออ่านสายตาของชายหนุ่มตรงหน้าออกอย่างทะลุปรุโปร่ง ทุกครั้งที่พายุคอยตักอาหารให้ คอยถามไถ่ด้วยความอาทรว่า รสชาติถูกปาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ