บทที่ 62 ดอกไม้พิษ

กระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เกือบจะแปลกตาไปจนหมดสิ้น

นลินทอดสายตามองตัวเองในกระจก พลางยกมือเรียวขึ้นลูบไล้โครงหน้า กรอบหน้าเฉียบคม ผิวพรรณที่เคยซีดเซียวอมทุกข์จากการซมไข้ และผ่านมรสุมน้ำตา เวลานี้ได้รับการปรนนิบัติอย่างประณีต

เพื่อเดินหน้าบนกระดานแค้นนี้อย่างสมบูรณ์แบบ นลินเลือกที่จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ