บทที่ 63 คนแทนที่

“นั่นสิครับ... มันเป็นความบังเอิญที่วิเศษที่สุดสำหรับผมเลย”

พายุเอ่ย น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล สายตาช่างทอดสะพานอย่างปิดไม่มิด

ชายหนุ่มจ้องมองริมฝีปากอิ่มสีแดงสดของเธออย่างไม่วางตา

“มีอะไรติดหน้าของนลินหรือคะ”

“ไม่ แต่ผมคิดว่า ผมจะหลงใหลคุณให้เสียแล้วสิ แบบนี้ ผมต้องเลี้ยงเหล้าคุณแล้วมั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ