บทที่ 115 รอยอ่อนโยนในมือของมัจจุราช

บ่ายวันเสาร์ แสงแดดอ่อนทอดผ่านร่มไม้ใหญ่ภายในศูนย์ดูแลผู้ป่วย ลมปลายฤดูพัดเอากลิ่นดอกปีบจาง ๆ ลอยคลอมากับความเงียบสงบของสวนด้านหลัง

ตามฝันยืนอยู่ข้างรถเข็นของมารดา มือเล็กค่อย ๆ จัดผ้าคลุมไหล่ให้หญิงวัยกลางคนที่นั่งเหม่อมองออกไปยังสนามหญ้า ดวงตาของมาลินีวันนี้ดูเลื่อนลอยกว่าปกติ บางครั้งก็ยิ้ม บางคร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ