บทที่ 116 รอยร้าวเล็กๆบนกำแพง

ตามฝันเผลอพูดออกไปทั้งน้ำตา มาลินีมองหน้าเธออย่างสับสน

“หนูเป็นฝันหรือ... ไม่ใช่สิ น้องฝันยังตัวเล็กอยู่เลย น้องฝันใส่ชุดนักเรียน... หนูไม่ใช่น้องฝัน”

ประโยคนั้นทำให้ตามฝันนิ่งค้างไปทั้งร่าง เจ็บจนเหมือนถูกกรีดซ้ำที่แผลเดิม

ก่อนที่เธอจะทันตั้งสติ มาลินีก็ไอออกมาแรง ๆ จนน้ำลายเลอะที่มุมปากและคางเล็กน...