บทที่ 117 ความหึงหวง

“วันนี้... ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยดูแลแม่”

เทียนชะงัก คำขอบคุณสั้น ๆ นั้นทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างน่าสมเพช

เขาไม่กล้าแม้แต่จะยิ้ม กลัวว่าถ้าดีใจมากเกินไป เธอจะถอยห่างกลับไปอีก

จึงเพียงตอบเสียงต่ำ

“อืม”

ตามฝันเหลือบมองเขาเพียงแวบเดียว คราวนี้สายตาของเธอไม่ได้อบอุ่น แต่ก็ไม่ได้เย็นชาเท่าเดิม และสำหรับผู...