บทที่ 146 รอยร้าวในเงามืด

แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ ภายในห้องเช่าซอมซ่อย่านชานเมือง ส่องกระทบหยดน้ำฝนที่เกาะพราวอยู่บนบานเกล็ดหน้าต่าง ร่างผอมโซที่เคยอวบอิ่มและเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน นั่งชันเข่าอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเก่าคร่ำคร่า

เชอรี่จ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานร้าว ปลายนิ้วที่เคลือบสีทาเล็บหลุดลอกค่อยๆ แตะลงบนรอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ