บทที่ 158 สมควรตาย

ไซต์งานก่อสร้างตึกร้างย่านชานเมืองเงียบสงัดราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก โครงสร้างคอนกรีตสูงตระหง่านที่สร้างค้างไว้เต็มไปด้วยคราบฝุ่น เศษปูน และเหล็กเส้นที่ขึ้นสนิม แสงแดดยามเย็นสาดทะลุผ่านช่องหน้าต่างไร้บานกระจก ทอดเงาดำทะมึนพาดผ่านพื้นปูนเย็นเยียบ ขับเน้นบรรยากาศรอบตัวให้ดูวังเวงและชวนอึดอัดผิดปกติ

...