บทที่ 169 ความจริงที่ไม่มีใครอยากจำ

เขาพยักหน้ารับคำแข็งขัน

“พี่จะอยู่ตรงนี้”

“ไม่ต้องเข้ามาใกล้นะคะ”

“พี่จะไม่เข้าไปใกล้”

“แค่... ยืนอยู่ตรงประตูก็พอ”

“ได้”

เทียนตอบรับโดยปราศจากความลังเลใจแม้แต่วินาทีเดียว

“พี่จะยืนอยู่ตรงประตู”

ตามฝันช้อนสายตาขึ้นมองเขาอีกครั้ง แววตายังคงเต็มไปด้วยกำแพงแห่งความไม่ไว้ใจ ทว่าความหวาดผวากลับเจือจางลงไ...