บทที่ 180 เด็กที่หายไป

ลุงชัยที่ยืนเงียบมาตลอดถอนหายใจยาว ดวงตาของชายสูงวัยแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ฮือ คุณหนูตัวน้อย”

เสียงของเขาสั่นจนต้องหยุดกลืนก้อนสะอื้น

“ผมคิดไว้ว่าวันหนึ่งจะได้ขับรถพาคุณหนูตัวเล็กไปโรงเรียน พาไปซื้อขนม พาไปเที่ยวสวนสัตว์... ไม่คิดเลยว่า คุณหนูจะไม่มีโอกาสได้กลับมาบ้าน”

แววร้องไห้ออกมาทันที

“คนทำมัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ