บทที่ 181 บทสรุปของคนทรยศ

“น่าสงสารมาก”

คุณย่ารำไพค่อย ๆ วางมืออีกข้างลงบนศีรษะของเทียนอย่างอ่อนโยน เหมือนปลอบเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ไม่ใช่ประธานบริหารผู้ทรงอำนาจ

“ตาเทียนอย่าร้องไห้”

เสียงของท่านแผ่วเบา

“ถ้าหนูฝันเหนื่อย เราก็ให้เขาได้พักก่อนนะลูก เทียนต้องดูแลเขาให้ดี วันนี้ เทียนอ่านหนังสือให้ย่าก็ได้ แล้วพรุ่งนี้ค่อยเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ