บทที่ 186 ขอแต่งงาน

คริตหลุดหัวเราะ ก่อนส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“แตงโมนี่ก็ยังเป็นแตงโมเหมือนเดิมจริง ๆ”

“แน่นอนค่ะ เรียนจบได้ แต่ความปากดีจบไม่ได้เด็ดขาด”

ตามฝันหัวเราะออกมาเบา ๆ วันรับปริญญาที่เธอเคยหวั่นใจว่าจะมีเพียงความเงียบเหงา ค่อย ๆ ถูกเติมเต็มด้วยความอบอุ่นจากคนรอบข้าง คริตไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นในฐานะผู้พ่ายแพ้ แต่ย...