บทที่ 192 ดวงตะวันของบ้าน

“ก็แม่ของลูก... สวยหวานยิ่งกว่าผีเสื้อทุกตัวในสวนนี้รวมกัน ซะอีกนี่ครับ”

ตามฝันส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจ ทว่าริมฝีปากอิ่มกลับกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่

เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าสีอ่อนขึ้นมา ซับหยาดเหงื่อบนหน้าผากให้ลูกชายตัวแสบ ที่วิ่งเล่นจนหน้าแดงก่ำ

“ดื้อจริง ๆ เลยนะลูกคนนี้... พลังล้นเหลือมาจากไหนคะเนี่ย”

“ตะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ