บทที่ 26 คำสั่งกลับบ้าน

ห้าโมงสิบห้านาที แผนกการตลาดองค์กรเริ่มบางตา พนักงานหลายคนทยอยปิดคอมพิวเตอร์และเก็บของเตรียมตัวเลิกงาน ทว่าสายตาหลายคู่ก็ยังคงลอบมองไปที่มุมอับหน้าเครื่องถ่ายเอกสารเป็นจุดเดียว

ตามฝันเดินกลับลงมาจากชั้นผู้บริหาร หญิงสาวไม่สนใจสายตาจับผิดเหล่านั้น เธอหยิบกระเป๋าผ้าแคนวาสสีซีดขึ้นมา รวบสมุดจดและปากกา...