บทที่ 34 หนูเป็นเด็กดี

ป้าสายถอนหายใจเบา ๆ

“อย่าเพิ่งพูดอะไรไป”

นางเตือนเสียงต่ำ

“แต่จำไว้... ต่อไปถ้าหนูฝันต้องการอะไรในครัว ก็อย่าปล่อยให้เขาอด”

แววหันขวับไปมองหัวหน้าแม่บ้านทันที ดวงตาเป็นประกาย

“ป้าหมายความว่า...”

“หมายความตามที่พูด”

ป้าสายตัดบท

“ไม่ได้ให้พวกเอ็งไปตั้งชมรมแม่บ้านพิทักษ์คุณฝัน”

แววยิ้มกว้างทันที

“ไม่ตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ