บทที่ 35 รอยยิ้มที่ทำให้กำแพงร้าว

เขาเห็นความเหนื่อยล้าที่เกาะกินอยู่ใต้ดวงตาคู่สวย เห็นปลายนิ้วที่ยังคงสั่นเทาจากการฝืนทนแบกรับความกดดันมาตลอดทั้งวัน เห็นริมฝีปากบางที่เม้มเข้าหากันแน่นเพื่อกักเก็บความอ่อนแอเอาไว้ไม่ให้ใครเห็นและภาพเหล่านั้น... ทำเอาเขาหงุดหงิดแทบบ้า! หงุดหงิดผู้หญิงคนนี้...

หงุดหงิดตัวเอง...

หงุดหงิดที่สายตาของเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ