บทที่ 41 รอยร้าว

ลุงชัยพยักหน้าช้า ๆ อย่างคนผ่านโลกมามาก

“อันนี้ข้าเห็นด้วย คุณเทียนไม่ใช่คนซุ่มซ่าม”

น้อยกระซิบเสียงเบา

“งั้นก็แปลว่า...”

สามคนหันมองหน้ากันพร้อมกัน

แววค่อย ๆ ยกมือขึ้นทำท่าตบอากาศเบา ๆ

“เพียะ!”

น้อยสะดุ้ง “พี่แวว!”

จุ๋มรีบคว้ามือแววลง

“อย่าทำท่าแบบนั้นค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็น”

แววรีบเก็บมือไว้ด้านหลัง แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ