บทที่ 42 หลังคืนพายุ

เทียนหันขวับไปมองเธอแวบหนึ่ง ตามฝันยังคงทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ใบหน้าด้านข้างของเธอเรียบเฉย ทว่าปลายนิ้วที่จิกแน่นลงบนแฟ้มเอกสารจนข้อขาว บ่งบอกชัดเจนว่าพายุในใจของเธอยังไม่สงบลง

“ฉันจะถือซะว่า สัมผัสฉวยโอกาสพวกนั้น... มันเป็นแค่อีกหนึ่งความบ้าคลั่งที่คุณทำลงไปเพราะเมาและขาดสติ”

เธอเอ่ยอย่างเชื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ