บทที่ 47 ความใจดีที่ไม่น่าไว้ใจ

น้อยรีบพยักหน้า

“ใช่ค่ะ น้ำเสียงดุ แต่หน้าเหมือนคนหายใจไม่ทั่วท้อง”

จุ๋มมองตามไปด้วยสีหน้ากังวล 

“แต่คุณฝันอยู่ห้องนั้นคนเดียว... จะเป็นอะไรไหมคะ”

ป้าสายมองทางเดียวกัน ดวงตาของหญิงสูงวัยฉายแววหนักใจ

“อย่าเพิ่งตามไป” นางสั่งเสียงต่ำ “เรื่องบางเรื่อง คนข้างนอกเข้าไปยุ่งมากก็ยิ่งยุ่ง”

แววกลืนน้ำลาย 

“แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ