บทที่ 58 สืบหาความจริง

เสียงนั้นทำให้ลำคอของตามฝันตีบตันขึ้นมาแทบจะทันที

“แตงโม... นี่ฝันเองนะ”

เธอยกมือขึ้นป้องปากและหูโทรศัพท์ กรอกเสียงลงไปให้แผ่วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดวงตาลอบมองไปทางห้องกระจกของคเชนทร์อีกครั้ง

“ฝัน! ยัยฝัน! แกหายไปไหนมา!”

เสียงของแตงโม เพื่อนสนิทต่างคณะที่รักและจริงใจกับเธอที่สุด แผดลั่นทะลุออกมาจากหู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ