บทที่ 94 รอยยิ้มของหญิงสาว

คฤหาสน์เวชรังสีในยามเกือบตีสามเงียบสงัด ไฟส่วนใหญ่ถูกปิดลงแล้ว เหลือเพียงไฟทางเดินบางดวงที่ส่องแสงนวลจาง รถของเทียนแล่นเข้ามาจอดหน้ามุขใหญ่โดยแทบไม่มีเสียง ลุงชัยที่ยังไม่หลับสนิทรีบออกมารับ แต่เทียนยกมือห้ามไม่ให้เอ่ยทักเสียงดัง

“คุณย่าหลับแล้วหรือยัง”

“หลับแล้วครับคุณเทียน”

ลุงชัยตอบเสียงเบา

“คุณฝ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ