บทที่ 1 เลิก

ตอนที่1 เลิก

เอวา

“จะไปไหนอ่ะฟิล์ม” ฉันถามร่างสูงตรงหน้าออกไปด้วยความสงสัยแปลกใจ เมื่อตอนนี้เห็นเขาลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ออกจากห้องนอนของตัวเองมา

“เราจะไปจากที่นี่” ร่างสูงตอบฉันออกมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้านิ่งเรียบเหมือนคนไม่มีเยื่อใยต่อกัน

“ไปจากที่นี่? หมายความว่ายังไง?” ฉันได้ยินแบบนั้นก็ถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ คำว่าไปจากที่นี่คือจะกลับไปอยู่บ้านตัวเองหรือได้ที่อยู่ใหม่ แล้วทำไมต้องไปด้วย แล้วไม่คิดจะบอกกล่าวกันล่วงหน้าเลยเหรอ

ร่างสูงของฟิล์มหยุดเดินพร้อมกับหันตัวมาหาฉันก่อนจะมองฉันนิ่งๆ ด้วยสายตาที่ไม่เหมือนเดิม ก่อนจะพูดบางอย่างออกมาน้ำเสียงปกติ

“เราเลิกกันเถอะ” เสียงเข้มที่อยู่ตรงหน้าเอ่ยบอกฉันออกมาด้วยสีหน้านิ่งเรียบอย่างไร้ความรู้สึกใดๆ ไม่มีแม้แต่ความลังเลใดๆ ในแววตาคู่นั้น

“หมายความว่ายังไง” และแน่นอนว่าหลังจากได้ยินแบบนั้นฉันก็ถามกลับไปทันทีด้วยเสียงที่แผบ่วเบาจนเกือบไม่ได้ยิน มีความอื้อ!อึงเล็กน้อยอย่างไม่ได้ตั้งตัวกับสิ่งที่ได้ยิน

“เราเบื่อ ไม่อยากอยู่แบบนี้แล้วเข้าใจไหม” ร่างสูงยังคงพูดออกมาอย่างคนไม่รู้สึกรู้สาอะไรราวกับเรื่องที่ตัวเองพูดเป็นเรื่องเล็กๆ คำว่าเบื่อดังออกจากปากนั้นอย่างง่ายดายไม่รู้สึกเลยสักนิด

“เบื่อ? ทำไมนายพูดแบบนี้อ่ะ เราทำอะไรให้นาย” ฉันถามออกไปเสียงเริ่มสั่นอย่างยิ่งฟังก็ไม่ยิ่งไม่เข้าใจและสับสนไปหมด

“เราเป็นแฟนกันนะเว้ย! คบกันมาตั้งห้าปีแล้วอ่ะ แต่เธอก็ยังแยกห้องกับเรานอน ไม่เคยให้ได้เหมือนที่แฟนคนอื่นเขาให้อ่ะ” แล้วในที่สุดความจริงบางอย่างก็ดังออกจากปากคนที่ฉันเรียกว่าแฟน

ตอนนี้ร่างสูงตรงหน้าเริ่มแสดงอาการไม่พอใจออกมาเหมือนสิ่งที่ตัวเองพูดอยู่ตอนนี้มันเป็นความผิดร้ายแรงของฉัน เหมือนกับเรื่องนี้ที่เป็นปัญหาเดียวของเราก็สามารถทำลายความสัมพันธ์นี้ลงได้อย่างง่ายดาย

“หมายความว่าที่นายเลิกกับเรา เพราะเราไม่ให้นายมีอะไรด้วยแค่นี้เหรอ” เสียงฉันเบาอีกรอบระหว่างถามเขาออกไปอย่างไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเหตุผลนี้จริงๆ

“จะอะไรก็ช่างเถอะ ที่เรามาวันนี้ก็แค่จะเก็บของแล้วบอกเธอแค่นั้น” ร่างสูงตรงหน้าพูดขึ้นปัดๆ เหมือนไม่อยากพูดอะไรมากกว่านี้ พูดจบยังไม่ทันได้เดินออกไปก็มีเสียงผลักประตูเข้ามา

“เสร็จหรือยังพี่ฟิล์ม” แล้วก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมสั้นประบ่า พร้อมกับหุ่นอวบอึ๋มหน้าอกคู่โตดังขึ้นถามเขา

“นี่เป็นอีกเหตุผลสินะ ที่นายเลิกกับเรา” พอฉันเห็นแบบนั้นก็เหมือนจะเข้าใจอะไรมากขึ้น เลยถามออกไปด้วยความไม่อยากเชื่อว่านี่ไม่ใช่แค่การบอกเลิก แต่มันเป็นการคบซ้อนก่อนเลิกกัน

“อืม” และเขากลับไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด ร่างสูงออกมาอย่างเฉยชาราวกับเรื่องปกติ ตอบเสร็จก็เดินลากกระเป๋าตัวเองเดินตรงไปหน้าห้องที่มีผู้หญิงคนนั้นยืนรออยู่ พร้อมกับเธอส่งรอยยิ้มเยาะมาให้ฉัน

“เฮอะ!” ฉันแค่นหัวเราะออกมาทั้งน้ำตากับเรื่องตลกที่ขำไม่ได้ที่พึ่งเกิดขึ้นกับตัวเองอย่างไม่ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ

ฉันชื่อ เอวา อายุ 27 ปี ตอนนี้ทำงานอิสระเป็นนายตัวเองค่ะ นิสัยฉันจะเป็นคนที่แข็งนอกอ่อนใน นอกจากแม่ก็ไม่มีใครเคยเห็นความอ่อนแอของฉันเลย ฉันเกิดมาก็มีแค่แม่คนเดียวเพราะพ่อจากไปตั้งแต่แม่ท้องได้แค่ห้าเดือน ทำให้ฉันต้องเข้มแข็งกับทุกๆ เรื่อง(ถึงแม้ว่าอยากอ่อนแอบ้างแค่ไหนก็ตาม)

ส่วนสถานะ ฉันพึ่งโสดเมื่อกี้เลย แฟนเก่าของฉันชื่อฟิมล์ เป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย ตอนแรกก็คบกันแบบเพื่อนนั่นแหละ แต่พอนานวันเข้าฟิล์มก็มาขอฉันคบเป็นแฟน ซึ่งฉันเองก็ตกลงเพราะอยู่กับมันแล้วมีความสุขและเป็นตัวของตัวเอง

ตลอดเวลาห้าปีที่เราคบกันมายอมรับเลยว่ามีความสุขมาก ฟิล์มดูแลฉันดีทุกอย่าง และฉันเองก็ทุ่มเทให้กับรักครั้งนี้มากเหมือนกัน

แต่ใครจะไปคิด ว่าอยู่ๆ แฟนที่คบกันมาดีๆ จะมาบอกเลิกเราโดยมีเหตุผลเพียงแค่ว่า ให้เหมือนที่แฟนคนอื่นให้ไม่ได้ อะไรน่ะเหรอ...ก็ตัวฉันไงล่ะ

หลังจากคบกับฟิล์มได้ปีกว่าๆ เราก็ย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกัน เป็นคอนโดของฉันเอง มันมีสองห้องนอนพอดี ซึ่งแน่นอนว่าฉันไม่ได้นอนห้องเดียวกับฟิล์ม ความคิดแรกของฉันคืออยากแต่งงานก่อน แต่ด้วยอาจเพราะเราสองคนเริ่มจากสถานะเพื่อนกันมาก่อนนานด้วย มันเลยทำให้ฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลยสักนิด มันเหมือนกับมองหน้ามันแล้วทำเรื่องอย่างว่าไม่ได้ ความอบอุ่นระหว่างเราฉันรู้สึกว่าแค่กอดหรือจับมือก็เพียงพอแล้ว และตอนแรกฟิล์มมันก็บอกว่ารอได้ไง แต่ทำไมรอได้ของมัน สุดท้ายก็คือการเดินมาบอกเลิกฉันง่ายๆ และยังพาผู้หญิงคนนั้นมาเก็บของถึงที่นี่อีกด้วยล่ะ

ตลกสิ้นดี

“จะเสียใจทำไมเอวา ผู้ชายที่มันคบเพราะหวังตัวแก เลิกไปได้ก็ดีแล้ว” ฉันพูดให้กำลังใจตัวเองออกมาราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วเปลี่ยนแปลงไม่ได้ก็ไม่จำเป็นนต้องเสียใจ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลแต่ไร้เสียงสะอื้น

ถามว่าเสียดายกับผู้ชายคนนี้ไหม บอกเลยว่าเหตุผลที่มันเลิกกับฉันไปฉันไม่เสียดาย แต่ถ้าถามว่าเสียใจไหม บอกเลยว่ามาก

ก็อย่างที่บอกว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมาเราสองคนคบและดูแลกันมาดีตลอด ไม่เคยมีปัญหาอะไรที่ทำให้ต้องบั่นทอนความรักจากกัน และฉันเองก็หวังว่าคนนี้จะเป็นคนที่ฉันฝากชีวิตไว้ด้วย มันก็ต้องมีเสียใจกันอยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดา