บทที่ 29 หนี

ตอนที่29 หนี

ธันวา

“ตาธัน ตื่นเดี๋ยวนี้!” เสียงเอะอะโหวกเหวกที่ดังขึ้นทำให้ผมรู้สึกตัวและค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก

“อะไรกันครับแม่” ผมงัวเงียถามแม่ออกไปด้วยความสงสัยที่มาปลุกกัน ไม่รู้มาปลุกทำไมแต่เช้าคนยังง่วงอยู่เลย

“แม่บอกให้ตื่นเดี๋ยวนี้!” แต่เสียงของแม่ก็ยังคงดังขึ้นอีกครั้งไม่หยุด ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ