บทที่ 19 บทที่ 17 น้องปราณตกคนแก่

บทที่ 17

น้องปราณตกคนแก่

ที่ห้องทำงานกว้างของวายุ ร่างสูงใหญ่นั่งเอนพิงเบาะหนังแท้ ท่วงท่าที่มองเผิน ๆ เหมือนกำลังพักผ่อน แต่ในมือกลับถือเอกสารสัญญาคู่ฉบับปึกหนา เขากวาดตามองเพียงผ่าน ๆ ก่อนโยนมันลงบนโต๊ะไม้โอ๊คเงาวับอย่างไม่ไยดี

สำหรับเขามันเป็นเพียงแค่กระดาษไร้ค่า ในสายตาของวายุ สัญญาเหล่านั้นม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ