บทที่ 29 ไม่มีใครหนีความจริงพ้น

“เหอะ ดึงเหล็กในออกได้ง่ายจะปราบให้ดูเหรอ ไอ้ที่พูดแบบนี้จอดที่ทาสเมียมากี่รายแล้วไม่สำเหนียกเลยลูกไอ้สันต์เนี่ย” เสียงพึมพำจากไม่ใกล้ไม่ไกลไปจากจุดที่คุณตันหยงยืนอยู่ทำให้คุณตันหยงที่ยืนยิ้มน้อย ๆ อยู่ต้องหันไปยิ้มให้

“ที่บอกว่าจอดที่ทาสเมียน่ะรวมพี่ด้วยรึเปล่าคะพี่อรรค?”

“ก็เพราะเป็นหนึ่งในนั้นแล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ