บทที่ 46 แปลกขึ้นทุกวัน

ขณะที่ทุกคนพยายามทำตัวให้สนุกกับการพูดคุยและรับประทานอาหารเย็นโดยปล่อยเรื่องก่อนหน้านี้ไว้ข้างหลังคนที่นั่งเงียบมาตลอดกลับเลี่ยงออกมายืนโทรศัพท์ด้วยใบหน้าไม่บ่งบอกความรู้สึกใด ๆ ทั้งสิ้น แววตาที่เคยดูอ่อนโยนนิ่งสนิทแปรเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้นหากไม่มองนาน ๆ ไม่มีทางดูรู้เลยว่ากำลังโกรธแค้นใครสักคนอยู่

“แก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ