บทที่ 9 เที่ยว
ปัจจุบัน(สมัยเด็ก)
“นี่ ๆ มายุกลุ่วพกเยามั้ย” เด็กหญิงปริมาเอ่ยขึ้น เรียกสายตาจากเด็กชายศารทูลและเด็กหญิงอริสาที่จ้องกับราวจะกินเลือดกินเนื้อให้หันไปมอง
“มีเยาต้องไม่มีเจื่อ”
“มีเราต้องไม่มีอลินเหมือนกัน” ทั้งสองเอ่ยบอกพร้อมกันก่อนที่จะเดินออกไปคนละทาง
“เราอยู่ด้วยได้เปล่า” เด็กชายสีหราชและเด็กหญิงนลินญาเอ่ยประสานเสียงกัน
“ได้สิ แต่เยาอยากได้จ่องคงน้านด้วยจัง” เด็กหญิงแพนธีราเอ่ย
“งั้นเราจะทำให้สองคนนั้นมาอยู่กลุ่มนี้เอง” สีหราชเอ่ยบอก ก่อนที่จะล้อมวงวางแผนกันตามแบบเด็กๆ
“ทำไมเราต้องอยู่ บอกแล้วไงมีเราต้องไม่มีอลิน” เด็กชายศารทูลเอ่ยบอกน้องชาย
“ถ้าเสือไม่อยู่กลุ่มนี้เราจะฟ้องพ่อว่าเสือรังแกเรา” แฝดน้องเอ่ยบอก แฝดพี่มองอย่างชั่งใจก่อนจะพยักหน้าอย่างยอมแพ้
“เยาไม่อยู่ คานิ้งอย่าบังคับ” เด็กหญิงอริสาเอ่ยเสียงแข็ง เด็กหญิงนลินญาเบะปากก่อนจะร้องไห้ออกมา
“เยาไม่มีเพื่อน อาลีนเป็นเพื่อนคงแรก อยู่กับเยานะฮือๆๆๆๆ”
“ก็ได้ๆๆอย่าร้องน๊า เราจาอยู่กับคานิ้ง” เด็กหญิงอริสาที่เห็นน้ำตาของเพื่อนใหม่จำต้องยอมเพื่อเห็นแก่เพื่อน
“อยู่กลุ่มเดียวกันแต่เยาต่างคนต่างอยู่” เด็กหญิงอริสาเอ่ยบอก ก่อนจะทำสัญญากับอดีตเพื่อนที่แสนจะไม่กินเส้นเพื่อเห็นแก่หนูน้อยคะนิ้งที่ไม่มีเพื่อน
นับจากนั้นมาอริสาและศารทูลก็อยู่กลุ่มเดียวกันแต่ก็ยังทะเลาะกันและตีกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แกล้งกันไปแกล้งกันมา ปะทะคารมกันมาตลอดจนกระทั้งจบมัธยมต้น ศารทูลและเจตรินแยกออกมาเรียนโรงเรียนนายร้อยและโรงเรียนนายเรืออากาศแต่กลุ่มแก๊งก็ยังนัดเจอกันเสมอและยังสนิทชิดเชื้อกันเหมือนเดิมและก่อนที่คนอื่น ๆจะจบมัธยมปลายทั้งหมดก็รวมตัวกันและคิดชื่อแก๊งใหม่จากแก๊งเพื่อนตัวจิ๋ว มาเป็น Devil Dark ปีศาจแห่งความมืดจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน(ภูเก็ต)
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราจะทำให้สองคนนี้อยู่ในแก๊งเดียวกันมาเกือบจะสามสิบปีแล้ว มหัศจรรย์เนอะ” อารตีเอ่ยขึ้นหลังจากทุกคนตกอยู่ในภวังค์ของอดีต คิดแล้วก็คิดถึงสมัยเด็ก ๆ ที่ได้เจอหน้ากันทุกวัน และคุยกันทุกวันแตกต่างจากปัจจุบันที่กว่าจะเจอกันทีไม่ใช่ง่าย ๆ
“นั่นสินะไม่คิดว่าฉันกับไอ้แมวปีศาจนี่จะอยู่แก๊งเดียวกันมาได้รู้สึกมหัศจรรย์จริง ๆ” อริสาเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อว่าแค่เรื่องแสนอับอายครั้งนั้นจะทำให้เธอไม่ชอบขี้หน้าคนที่ครั้งนึงเคยเล่นด้วยกันได้ขนาดนี้
“มหัศจรรย์เหรอ ใช่มันมหัศจรรย์ที่สุดในจักรวาลเลย ฉันโคตรทึ่งพวกนายเลย” ศารทูลเอ่ยบอกก่อนจะมองเวลา “ไปที่เกาะเลยมั้ย หรือจะเที่ยวในตัวเมืองก่อน”
“ไปเที่ยวกันก่อนแล้วกัน อาทิตย์หน้าค่อยเข้าไปที่เกาะ ไปหาโรงแรมพักกันก่อนใครเป็นเจ้าของโรงแรมนำทางค๊า” ปริมาเอ่ยบอกก่อนจะหันไปบอกเตชินทร์
“เชิญครับคุณลูกค้า” เตชินทร์เอ่ยบอกก่อนจะนำทุกคนไปที่รถตู้ของโรงแรมที่เขาสั่งให้มารอ รอบนี้เตชินทร์จัดให้อริสาและศารทูลนั่งห่างกันที่สุดเพื่อป้องกันสงครามน้ำลายระหว่างทางการเดินทางแต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นสงครามน้ำลายข้ามหัวเพื่อน ๆ ก็ยังคงมีขึ้นเป็นระยะ
เชื่อเขาเลย คู่นี้นี่เหมือนลิ้นกับฟันจริง ๆ ยังไงก็ต้องมีกระทบกระทั่งกัน
ตลอดทั้งสัปดาห์ต่อให้ปริมาจะจัดโปรแกรมแน่นสักแค่ไหนศารทูลและอริสาก็มีโอกาสได้จิกกัดกันปละปลายให้เพื่อน ๆ ได้เอือมระอาเล่นแต่ก็ไม่ใช่ว่าทริปนี้ผ่านไปด้วยดีเพราะตามที่ปริมาวางแผนไว้จะต้องไปปิดท้ายทริปที่เกาะรักษ์ เกาะส่วนตัวของศารทูลและสีหราชที่ได้รับมาจากคุณตาอภิมหาเศรษฐีตลอดหลายวันที่เกาะศาลทูลและอริสาคงจะมีเวลาเปิดฉากทะเลาะกันจริงจังอย่างแน่นอน
ตามที่ตกลงไว้ตอนแรกคือพักที่โรงแรมของเตชินทร์หนึ่งสัปดาห์และอีกหนึ่งสัปดาห์อยู่ที่เกาะรักษ์แต่กำหนดการถูกเปลี่ยนอย่างกะทันหันเมื่อปุริมปรัชญ์นำเสนอสถานที่ท่องเที่ยวที่ปริมาตกหล่นไปมาสี่ถึงห้าแห่ง กำหนดเดินทางมาเกาะรักษ์จึงเป็น3วันสุดท้ายของทริป
“ลูกน้องคุณตาสองแฝดนี่อย่างกับมาเฟียแหนะพวกแก” แพนธีรากระซิบก่อนจะหัวเราะคิกคักกับเพื่อน ๆ หลังจากที่เดินทางมาถึงเกาะส่วนตัวของเพื่อนและได้พบกับการ์ดหนุ่มหน้าตาดีหลากหลายคน“แต่ก็หล่อเนอะ”
“น้อย ๆ หน่อยยัยแพน เดี๋ยวฉันจะฟ้องบอสว่าแกนะมองผู้จนน้ำลายหก” อริสาแทรกขึ้นก่อนจะหันไปยิ้มให้การ์ดหนุ่มในชุดดำที่ยื่นมือมารับพวกเธอขึ้นจากเรือ เพราะครอบครัวของเธอสนิทกับครอบครัวของศารทูลและสีหราชมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตาทวดเธอจึงรู้จักมักคุ้นการ์ดเหล่านี้ดี และก็รู้ภูมิหลังของครอบครัวนี้ดี
จริง ๆ แล้วศารทูลและสีหราชเป็นลูกเสี้ยว คุณตาของทั้งคู่เป็นอภิมหาเศรษฐีชาวสเปนมาพบรักกับคุณยายชาวไทยเชื้อสายจีนและอาศัยอยู่ด้วยกันที่เมืองไทย ขณะที่ฝั่งคุณปู่เป็นครอบครัวข้าราชการมารุ่นสู่รุ่น ส่วนฝั่งคุณย่านั้นมีเชื้อมีสายมาจากในรั้วในวัง ทางฝั่งพ่อของสองแฝดมักอยู่กันอย่างเรียบง่ายแต่ฝั่งคุณตาที่ออกแนวมาเฟียหน่อย ๆ กลับไม่ชอบทำอะไรเรียบง่ายสักนิด เวลาที่สองแฝดจะมาพักที่บ้านพักตากอากาศหรือเกาะส่วนตัวก็มักจะส่งบอดี้การ์ดและแม่บ้านมาคอยอำนวยความสะดวกอย่างที่เห็น
สมัยเด็ก ๆ ตอนที่ยังไม่เกลียดกันเธอนี่แทบจะถูกคุณตาของสองแฝดโอ๋อย่างกับหลานอีกคน พี่บอดี้การ์ดนี่ตามประกบดูแลอย่างกับเป็นหลานเจ้านายจริง ๆ เชียวล่ะ
