บทที่ 29 บทที่ 6 พันธะรักแสนสมยอม (C)

ไม่มองเปล่า เขาเผลอเอื้อมมือยาวใหญ่ไปหยิบปรอยผมออกจากหน้าผากอันเปียกชื้น เผลอใผลเลื่อนลงมาสัมผัสแก้มนวลนุ่มแล้วก็ระบายรอยยิ้มกับตัวเอง

“ไม่คิดเลยว่านีจะสวยไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้” เขากระซิบ พลันก็โน้มตัวเข้าจุมพิตเบาแผ่วที่หน้าผากสวยจนทำเธอรู้สึกตัวตื่น

“อื้ม...” หญิงสาวครางแผ่วในลำคอ เสียงนั้นเจือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ