บทที่ 8 บทที่ 3 เพียงคืนเดียว (A)
3
เพียงคืนเดียว
เมื่อวิลาสินีก้าวขาเรียวออกมาจากห้องน้ำด้วยความรู้สึกสดชื่น กลิ่นครีมอาบน้ำกลิ่นผลไม้ระบายกรุ่นกลิ่นอยู่รอบตัวเธอ ผิวขาวกระจ่างเกาะพราวไปด้วยหยดน้ำ ที่กลิ้งลงไปตามแนวดิ่ง เธอเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งอย่างลืมตัว ว่าภายในห้องนี้มีสิ่งมีชีวิตอื่นอาศัยอยู่ด้วย...
ถึงแม้ว่าขณะนี้เขาจะหลับใหลไปก็ตาม เธอเผลอลูบไล้โลชั่นทาลงบนผิวขาวกระจ่าง สอดมือเข้ามาใต้ขา ต้นขานวนเนียนและลูบไล้โลชั่นกลิ่นหอมอ่อนๆ นั้นไปทั่วตลอดทั้งเนื้อทั้งตัว จนไม่มีตารางนิ้วไหนที่จะหลุดรอดไปจากเนื้อครีมหอมละมุนได้ และเจ้ากลิ่นหอมที่ว่าก็โชยมาแตะจมูกคนเมาจนเขาจมดิ่งสู่ฝัน ว่ากำลังหลับใหลในห้วงทะเลของมวลดอกไม้หอม...
กลิ่นหอมที่สูดดมมากเท่าไหร่ก็ไม่มีวันเบื่อ มีแต่จะเสพติดมากยิ่งขึ้น แล้วในฝันเขาก็กำลังสบาย... และกร้าวแกร่งผกโผ ขณะเดียวกันนั้น คนที่เผลอลืมไปว่าตัวเองอยู่ในห้องคนเดียวตามความเคยชิน หญิงสาวเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เปิดหาชุดนอนตัวเก่ง คว้ามาปลดไม้แขวนเสื้อทิ้งไป แล้วเธอก็เปลื้องผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ห่อหุ้มร่างกายเอาไว้ จนมันร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น ก่อนที่จะชูชุดนอนขึ้นมาสวม แต่ภาพเปลือยจากด้านหลัง สะโพกผายเต่งตึงงดงามนั้น ยังคงติดตาคนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพอดี
ศิรศักดิ์แทบไม่เชื่อสายตาเลยว่า เพื่อนสาวน้อยตัวดำปี๋เมื่อครั้งยังเยาว์ บัดนี้จะกลายเป็นเจ้าของเรือนร่างงดงามสะอวดสะองชวนปรารถนาได้มากขนาดนี้...
‘ลูกเป็ดขี้เหร่... สลัดคราบกลายเป็นหงส์สาวแสนสวย’
เขาเกือบหลับตาลงแทบไม่ทันเมื่อวิลาสินีหันหน้ามาทางเขาทันทีที่แต่งตัวเสร็จ ร่างแบบบางตอนนี้อยู่ในชุดนอนสีชมพูอ่อนๆ ลายการ์ตูนมิกกี้เม้าส์สุดน่ารัก เสื้อแขนกุดกางเกงเนื้อบางเบาสวมสบายความยาวเลยเข่าเล็กน้อย หญิงสาวเดินตรงเข้ามาที่เตียงกว้างที่คนเมาทำทีแกล้งหลับเพราะแอบมองภาพที่น่าประทับใจเมื่อครู่โดยที่ทางเจ้าตัวไม่ทันได้อนุญาต
“เมื่อไหร่จะคิดได้สักทีนะศักดิ์... หัดรักตัวเองบ้าง” หญิงสาวพึมพำเสร็จก็นั่งลงข้างๆ เตียง เพื่อจะช่วยปลดกระดุมเสื้อเขาออก จะได้หลับสบายกว่านี้ ป่านนี้คงหลับไปแล้ว จะปลุกให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำก็คงจะไม่มีทางเสียแล้วล่ะ ท่าทางจะได้ที่แล้ว
วิลาสินีจึงคิดจะช่วยปลดเสื้อและเข็มขัดที่รัดแน่นไปทั่วร่างกายออกให้เขา เพื่อจะได้หลับได้อย่างสบายๆ ตื่นมาจะได้ไม่เพลีย พรุ่งนี้คงดีขึ้น ไปทำงานได้นะ เธอคิด
หลังจากปลดกระดุมเสื้อออกให้เขาหมดแล้วทุกเม็ด จนเผยให้เห็นรูปร่างเปลือยท่อนบนของเพื่อนหนุ่ม เพื่อนสาวก็อดห้ามใจไม่ให้สั่นไหวไปไม่ได้ เพราะกล้ามเนื้อแน่น สวยงามสมบูรณ์แบบอย่างผู้ชายชาตรี แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าคนขี้เมา จะซ่อนรูปร่างแข็งแกร่งดูแข็งแรงและปราดเปรียวในคราวเดียวกันเอาไว้ด้วยได้
“เซ็กซี่เหมือนกันนะเนี่ยเพื่อนเรา...” วิลาสินีเผลอเอ่ยออกไปเพราะเข้าใจว่าเพื่อนหลับสนิทไปนานแล้ว แต่ความจริงคือคนแกล้งหลับกลับกำลังหัวใจพองและเลือดชายสูบฉีดแรงกล้า ยิ่งเพื่อนสาวเอ่ยชื่นชม เขาก็ยิ่งรู้สึกภาคภูมิใจ
“แต่เสียดาย... ไม่รักดี ทำตัวขี้เมาอยู่ได้” มิวายกล่าวตำหนิ “นีจะเช็ดตัวให้ก็แล้วกันนะ ศักดิ์จะได้หลับสบาย แต่ไม่ต้องกลัว... นีน่ะไม่เอาผ้าชุบน้ำไปวางบนหน้าผากศักดิ์อีกแล้วล่ะ เชอะ” ว่าอย่างแสนงอนแล้วก็เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เพื่อนอย่างขมีขมัน ความแสนงอนของเพื่อนทำเอาคนแกล้งหลับกลั้นยิ้มเอาไว้แทบไม่อยู่
“อืม...” เสียงคนเมานอนหลับตาพริ้มกำลังคำรามในลำคอ มือบอบบางจับผ้าชุบน้ำค่อยๆ เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนเมาไปตลอด ทั่วทั้งร่างกาย วิลาสินีจึงได้รู้ว่า เรือนร่างของเพื่อนชายก็มีความงดงามแข็งแรงไม่แพ้นายแบบเลย มิน่าล่ะเขาถึงได้เนื้อหอมนัก สาวน้อยสาวใหญ่ต่างก็หว่านเสน่ห์ใส่เขาไม่มีหยุดหย่อน
จะว่าไป ศิรศักดิ์ไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ แต่ด้วยความมีเสน่ห์และรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูหล่อเหลาชวนละลาย จึงมีผู้หญิงมากมายเดินเข้ามาในชีวิตเขาโดยที่เขาไม่ต้องทำอะไร
เมื่อเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขาเสร็จแล้ว วิลาสินีก็ลากร่างสูงใหญ่ในสภาพเปลือยครึ่งท่อนไปนอนอีกฟากของเตียงกว้างอย่างทุลักทุเล ศิรศักดิ์ครางออกมาเพราะเขาเองก็งัวเงียกึ่งหลับกึ่งตื่น แม้ในสมองจะเต็มไปด้วยภาพสวยเซ็กซี่ของเพื่อนสาวที่วนเวียนคอยกวนใจอยู่ก็ตาม
