บทที่ 102 ไม่เหมือนพี่ภูคนเดิม - Part หมอภู

ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกตรงเวลาเจ็ดโมงสี่สิบห้านาทีพอดี ไม่ขาดไม่เกินแม้แต่วินาทีเดียว

นักศึกษาแพทย์แปดคนที่นั่งรออยู่รอบโต๊ะรูปตัวยูลุกขึ้นยืนพร้อมกันราวกับนัดหมาย นารายืนอยู่ปลายแถวใกล้หน้าต่าง แสงแดดยามเช้าส่องกระทบใบหน้าด้านข้างจนเธอต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย และเพราะแสงนั้นเอง ภาพแรกที่ปรากฏในส...