บทที่ 104 ไม่มีคำว่าลูกใคร - Part หมอภู

นี่คืทางเดินเชื่อมระหว่างตึกมีหลังคาคลุม แต่แรงลมสาดเม็ดฝนเข้ามาจนพื้นกระเบื้องเปียกลื่น นาราเดินไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ระเบียงเล็ก ๆ ด้านหลังตึกศัลยกรรม ที่ตรงนั้นมีต้นหูกวางใหญ่แผ่กิ่งก้านร่มเงาบังสายฝน และมีม้านั่งหินอ่อนเก่า ๆ ตัวหนึ่งตั้งอยู่

เธอนั่งลง กอดกระเป๋าไว้บน...