บทที่ 116 รู้สึกผิด - Part หมอภู

เช้าวันจันทร์... ภูริภัทรเดินทางมาถึงโรงพยาบาลตั้งแต่หกโมงครึ่ง ซึ่งเร็วกว่าเวลาปกติเกือบชั่วโมง

ตึกศัลยกรรมยามเช้าตรู่ยังคงเงียบสงบ แม่บ้านกำลังตั้งใจถูพื้นทางเดินชั้นสิบเอ็ด ไอเย็นผสมกลิ่นน้ำยาถูพื้นกลิ่นมะนาวโชยคละคลุ้ง แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ยามรุ่งอรุณเพิ่งเริ่มสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกฝั่งทิศตะวันออ...