บทที่ 140 หายป่วย - Part หมอภู

ห้องพักแพทย์ตกอยู่ในความเงียบสงัด มีเพียงเสียงพายุฝนจากโทรทัศน์ดังแผ่วเบา

"แล้วลลิล... รู้สึกยังไงกับมึง" หมอกันต์เอ่ยถามในที่สุด

"ผมไม่รู้..." ภูริภัทรตอบตามตรง "เธอเป็นคนสุภาพ เรียบร้อย ไม่เคยทำให้ผมลำบากใจ เราเจอกันปีละไม่กี่ครั้ง ตามงานสังคมของครอบครัวหรือกินข้าวกับพ่อแม่เธอ... เราไม่เคยเอ่ยคุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ