บทที่ 143 วันแม่ 2 - Part หมอภู

ห่างออกไปเจ็ดสิบกิโลเมตร... ในบ้านสวนชานเมือง

นาราคุกเข่าลงตรงหน้าแม่บนพื้นไม้ขัดมันของห้องรับแขก พิมพ์พิศานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้สักตัวเก่า มีนพัทธ์ยืนอยู่ข้าง ๆ มือวางแตะบนบ่าภรรยา นาราวางพานมาลัยมะลิลงบนตักแม่ แล้วก้มลงกราบสามครั้ง

"นาราขอบพระคุณแม่... ที่เลี้ยงดูนารามาจนโตนะคะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ