บทที่ 147 ความรู้สึกซ่อนเร้นในใจ

ภาพนาราในวัยสิบห้า นั่งหลับคาหนังสือชีวะบนแคร่ไม้ไผ่ มีรอยหมึกเปื้อนแก้มใต้แสงแดดยามบ่าย... นาราตอนอายุสิบหก ร้องไห้โฮเมื่อรู้ว่าเขาต้องไปใช้ทุน พร้อมถามว่าถ้าสอบติดหมอแล้วเขาจะกลับมาไหม... นาราตอนยี่สิบสาม ที่ยืนเบิกตากว้างมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อสายตาหน้าห้องประชุมวันแรก... นาราที่สบตาเขาอย่างมั่นค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ