บทที่ 157 ลูกของแม่สวยที่สุด

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ ตอนเกือบเที่ยงคืน นาราไม่ได้เอ่ยตอบ ทว่าประตูค่อย ๆ แย้มเปิดออก พิมพ์พิศาในชุดทำงานสีดำที่ยังชื้นฝนยืนอยู่ที่ประตู ในมือถือแก้วโกโก้ร้อนส่งไอกรุ่น

ผู้เป็นแม่มองลูกสาวที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือ มองกล่องกระดาษที่บรรจุสิ่งของซึ่งเธอจำได้ทุกชิ้น มองผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าที่พับ...