บทที่ 161 คำขอโทษ

"หนูไม่รู้ว่าอาจารย์ต้องการอะไรจากหนูแน่" นาราพูดต่อ น้ำเสียงสั่นพร่า น้ำตาที่เพียรกลั้นไว้ไหลเอ่อคลอเบ้า "อาจารย์ซื้อขนมปังให้หนู อาจารย์สอนหนูเย็บแผลทุกเย็น อาจารย์พาหนูไปดูหิ่งห้อย อาจารย์อุ้มหนูกลางวอร์ด อาจารย์บอกว่าอยากต่อยคนที่ทำร้ายหนู... แล้วอาจารย์ก็ไปยืนบนเวทีกับผู้หญิงคนอื่น ต่อหน้าคนห้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ