บทที่ 165 เผชิญหน้า2

ภูริภัทรยืนมองแผ่นหลังเล็กนั้นจนกระทั่งลับหายไปหลังประตูกระจก ใบหางนกยูงร่วงลงบนไหล่ของเขาใบหนึ่ง แล้วอีกใบหนึ่ง... ทว่าเขาไม่ได้ปัดมันออกเลย

ณ ระเบียงชั้นสองของตึกอุบัติเหตุ

หมอกันต์ยืนพิงราวเหล็กเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดมาตั้งแต่ต้น เขาถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความ...

"ภู...