บทที่ 168 คำสารภาพ

เย็นวันศุกร์ปลายเดือนพฤศจิกายน

ท้องฟ้าเหนือโรงพยาบาลราชพฤกษ์ฉาบด้วยแสงสนธยาสีส้มอมชมพู ลมหนาวพัดโชยสบาย ปัดพาใบไม้แห้งให้ปลิวว่อนไปตามทางเดินเดินอิฐ

ต้นกล้ายืนรออยู่ใต้ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ในสวนหย่อมใจกลางโรงพยาบาลตั้งแต่ห้าโมงครึ่ง ต้นไม้ยังไม่ออกดอกเพราะยังไม่ถึงฤดูกาล แต่กิ่งก้านที่แผ่ขยายก็ให้ร่ม...