บทที่ 169 อ้อมกอดของเพื่อน

ต้นกล้าลุกขึ้นยืน นาราลุกตาม ทั้งคู่ยืนอยู่ใต้ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ท่ามกลางประกายแสงสนธยา ต้นกล้ากางแขนออกแล้วดึงตัวนาราเข้ามากอดไว้แผ่วเบา

มันคืออ้อมกอดของเพื่อน... อ้อมกอดของการอำลาความหวังที่ไม่เคยเป็นจริง อ้อมกอดที่อบอุ่น อ่อนโยน ทว่าไร้ซึ่งความร้อนแรง

นาราซบหน้าลงกับไหล่ของเพื่อน ปล่อยให้น้ำตาไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ