บทที่ 21 เพื่อนสนิท

สี่สิบนาทีต่อมา พิมพ์พิศาเดินลงมาชั้นล่างด้วยท่าทางประหม่า ชุดเดรสสีครีมพอดีตัวขับเน้นให้ผิวขาวนวลของเธอดูหวานละมุนและดูมีสง่าราศีผิดตา และทันทีที่ก้าวพ้นบันไดขั้นสุดท้าย นพัทธ์ซึ่งกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมอง

วินาทีนั้น สายตาคมกริบของเขานิ่งค้างไปชั่วขณะ ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วอึดใจ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ